سنگ

یه سنگ تیپاخورده/ به جاده تن سپرده

فکر می کنه تو عمرش/ حسابی بد اُورده

فکر می کنه با خودش/ اگه یه کم طلا داشت

کلی تو این جماعت/ عاشق و مبتلا داشت

فکر می کنه که اونوقت/ اینجوری تنها نبود

با همه ی بزرگی / جاش زیر پاها نبود

هر کسی پیداش می کرد/ دیگه رهاش نمی کرد

به دیده ی حقارت / کسی نگاش نمی کرد

اگه کنار دریا بود / اونو به دریا نمی زد

اگه میون جاده بود / به صورتش پا نمی زد

اما حالا یه سنگه / یه سنگ که ارزش نداره

یه سنگ که هیچ رهگذری/ کاری به دردش نداره

این سنگ تیپاخورده / به جاده تن سپرده

منم منم همون که / انگار یه عمر مرده